OpenAI กำลังทยอยเพิ่มลายน้ำข้อความแบบมองไม่เห็นและอ่านได้ด้วยเครื่องใน ChatGPT กับ Codex สำหรับผู้ใช้ในสหภาพยุโรป ครอบคลุมทุกแผนในช่วงหลายสัปดาห์ข้างหน้า ส่วนผู้ใช้ API ทั่วโลกเลือกเปิดลายน้ำได้ตั้งแต่วันนี้ในบางโมเดล
ลายน้ำนี้ไม่ได้ยืนยันว่าข้อความถูกต้อง ใครเป็นเจ้าของ หรือมีมนุษย์เขียน รวมถึงบอกไม่ได้ว่ามนุษย์มีส่วนร่วมมากแค่ไหน ขณะที่ตัวตรวจจับจะเปิดให้เฉพาะนักวิจัยและองค์กรผู้เชี่ยวชาญที่ผ่านการอนุมัติในช่วงแรก เพราะยังมีโอกาสตรวจพลาดและแจ้งผลบวกลวง
กำลังเกิดอะไรขึ้นกับข้อความจาก ChatGPT และ Codex
OpenAI กำลังทยอยใส่ลายน้ำข้อความแบบมองไม่เห็นและอ่านได้ด้วยเครื่องชื่อ textGrain ให้ผู้ใช้ ChatGPT และ Codex ที่เข้าเกณฑ์ในสหภาพยุโรป ครอบคลุมทุกแผนในช่วงหลายสัปดาห์ข้างหน้า
ส่วนลูกค้า API ทั่วโลกสามารถเลือกเปิดลายน้ำได้ตั้งแต่วันนี้ในบางโมเดล ทำให้แต่ละบริการกำหนดเองได้ว่าจะใช้ลายน้ำให้เข้ากับข้อกำหนดด้านความโปร่งใสและประสบการณ์ของผู้ใช้แบบไหน
ทำไมลายน้ำที่มองไม่เห็นจึงกลายเป็นประเด็นสำคัญ
เมื่อข้อความจาก AI ถูกนำไปใช้ในงานจริง ผู้ใช้และองค์กรก็ต้องการรู้ว่าข้อความมาจากไหน ลายน้ำ textGrain จึงเข้ามาช่วยเรื่อง text provenance และตอบโจทย์ข้อกำหนดด้านความโปร่งใสของ EU AI Act
แต่ลายน้ำไม่ได้ยืนยันว่าข้อความถูกต้อง ใครเป็นเจ้าของ หรือมีมนุษย์ช่วยเขียนมากแค่ไหน อีกทั้ง OpenAI ระบุว่ายังอาจตรวจพลาดหรือแจ้งผลบวกลวงได้ จึงควรมองเป็นสัญญาณประกอบการตรวจสอบ ไม่ใช่คำตอบสุดท้าย
textGrain อยู่ตรงไหนในแนวทางของ OpenAI
textGrain คือระบบลายน้ำแบบมองไม่เห็นและอ่านได้ด้วยเครื่อง สำหรับผลลัพธ์ข้อความจาก OpenAI โดยเริ่มใช้กับ ChatGPT และ Codex ในสหภาพยุโรป
ฝั่ง API ลูกค้าทั่วโลกเลือกเปิดใช้ได้กับโมเดลบางส่วน ส่วนผู้ใช้ทั่วไปยังไม่ได้เปิดเป็นค่าเริ่มต้นทั่วโลก เพราะ OpenAI ต้องการเก็บ feedback จากการใช้งานจริงก่อน.
จากข้อความแบบเดิมสู่ข้อความที่มีลายน้ำ
OpenAI ระบุว่าผลการทดสอบจาก AI benchmarks ของข้อความที่มีลายน้ำและไม่มีลายน้ำมี performance ใกล้เคียงกัน จึงไม่ได้ชี้ว่าลายน้ำทำให้คุณภาพข้อความลดลงอย่างชัดเจน
อย่างไรก็ตาม textGrain ไม่ได้การันตีการตรวจจับที่เชื่อถือได้เสมอไป เพราะอาจพลาดลายน้ำหรือให้ผลบวกลวงได้ ลายน้ำจึงช่วยเรื่องที่มาของข้อความ แต่ไม่ได้ยืนยันความถูกต้องหรือสัดส่วนการมีส่วนร่วมของมนุษย์.
ใช้จริงแล้วเป็นอย่างไรในแต่ละช่องทาง
ผู้ใช้ ChatGPT และ Codex ในสหภาพยุโรปจะเริ่มได้รับ textGrain ในอีกไม่กี่สัปดาห์ ครอบคลุมทุกแผน แต่ยังไม่เปิดเป็นค่าเริ่มต้นทั่วโลก
ลูกค้า API ทั่วโลกเลือกเปิดใช้ข้อความที่มีลายน้ำได้ตั้งแต่วันนี้ โดยรองรับเฉพาะบางโมเดล เหมาะกับองค์กรที่ต้องจัดการข้อกำหนดด้านความโปร่งใสเอง
ส่วนผู้ใช้โมเดล OpenAI ผ่านบริการของพาร์ตเนอร์คลาวด์ จะเริ่มเข้าถึงลายน้ำได้ในอีกไม่กี่สัปดาห์ ขึ้นอยู่กับการรองรับของแต่ละพาร์ตเนอร์.
OpenAI เทียบกับ SynthID และแนวทางของ Anthropic
OpenAI ระบุว่า textGrain ให้ผลทดสอบ “matched or exceeded” แนวทางอื่นอย่าง SynthID ของ Google DeepMind ซึ่งเป็นพื้นฐานของระบบลายน้ำข้อความที่ Anthropic ประกาศในเดือนสิงหาคม
ทั้ง OpenAI และ Anthropic เชื่อมโยงการเพิ่มลายน้ำข้อความกับข้อกำหนดของ EU AI Act แต่ข้อมูลนี้ยังไม่ได้แปลว่า textGrain ตรวจจับได้แม่นยำทุกกรณี OpenAI เองก็ระบุว่า ระบบไม่รับประกันการตรวจจับที่เชื่อถือได้เสมอไป.
จุดแข็งและข้อจำกัดที่ต้องรู้ก่อนตีความผลลัพธ์
textGrain ช่วยสนับสนุนการตรวจสอบแหล่งที่มาของข้อความ และเปิดทางให้ลูกค้า API เลือกเปิดใช้ลายน้ำได้เองตามความต้องการ
แต่อย่าตีความว่าเครื่องมือนี้เป็นหลักฐานชี้ขาด เพราะอาจพลาดลายน้ำหรือให้ผลบวกลวง อีกทั้งไม่ยืนยันความถูกต้อง ความเป็นเจ้าของ ปริมาณการมีส่วนร่วมของมนุษย์ หรือการเขียนโดยมนุษย์
ข้อดี
- +ช่วยสนับสนุนการตรวจสอบแหล่งที่มาของข้อความ
- +ลูกค้า API เลือกเปิดใช้ลายน้ำได้เอง
ข้อเสีย
- −ไม่รับประกันการตรวจจับที่เชื่อถือได้
- −อาจพลาดลายน้ำหรือให้ผลบวกลวง
- −ไม่ยืนยันความถูกต้อง ความเป็นเจ้าของ หรือการเขียนโดยมนุษย์
สิ่งที่ต้องแลกกับระบบตรวจสอบแบบนี้
| ต้นทุน/ความเสี่ยง | ผลกระทบ |
|---|---|
| ตรวจจับพลาดหรือแจ้งเตือนผิด | ผลลัพธ์อาจไม่แน่นอน จึงใช้ตัดสินแหล่งที่มาแบบฟันธงไม่ได้ |
| เข้าถึงตัวตรวจจับจำกัด | นักวิจัยและองค์กรผู้เชี่ยวชาญต้องยื่นขอ และได้รับอนุมัติเป็นรายกรณี |
| ภาระของลูกค้า API | ต้องตัดสินใจเองว่าลายน้ำเหมาะกับข้อผูกพันด้านความโปร่งใสและประสบการณ์ผู้ใช้หรือไม่ |
| ข้อมูลที่ตัวตรวจจับรายงาน | บอกได้เพียงว่าพบลายน้ำของ OpenAI หรือไม่ โดยไม่เปิดเผยผู้ใช้หรือบทสนทนา |
ดังนั้น ต้นทุนจริงไม่ได้อยู่ที่ราคาซื้อ แต่อยู่ที่การจัดการความไม่แน่นอนและการออกแบบกระบวนการใช้งานให้เหมาะกับแต่ละบริการครับ
ใครจะได้ใช้ตัวตรวจจับ และต้องรออะไรต่อ
นักวิจัยและองค์กรผู้เชี่ยวชาญที่ได้รับอนุมัติสามารถสมัครเข้าถึงตัวตรวจจับได้ โดย OpenAI จะพิจารณาเป็นรายกรณี เพื่อใช้ประเมินและปรับปรุงการตรวจสอบที่มาของข้อความ
ผลตรวจจะแจ้งเพียงว่าพบลายน้ำของ OpenAI หรือไม่ จะไม่ระบุผู้ใช้ และไม่เปิดเผยพรอมป์ตหรือบทสนทนา ตอนนี้ยังไม่เปิดให้คนทั่วไปใช้ เพราะมีความเสี่ยงตรวจพลาดหรือแจ้งผลบวกผิดได้
ลายน้ำช่วยบอกอะไรได้บ้าง และบอกอะไรไม่ได้
textGrain ช่วยตรวจว่าข้อความมีลายน้ำของ OpenAI หรือไม่ และผล benchmark ของข้อความที่มีหรือไม่มีลายน้ำใกล้เคียงกัน จึงใช้ประกอบการตรวจสอบที่มาของข้อความได้
แต่ลายน้ำไม่รับรองว่าตรวจจับได้เสมอไป ไม่ได้ยืนยันความถูกต้อง ความเป็นเจ้าของ หรือสัดส่วนที่มนุษย์มีส่วนร่วม และไม่ใช่หลักฐานว่าข้อความเขียนโดยมนุษย์
มุมมองใหม่คือ textGrain ควรถูกมองเป็นเครื่องมือสนับสนุนการตรวจสอบแหล่งที่มา ไม่ใช่หลักฐานเด็ดขาดเรื่องคุณภาพ ความเป็นเจ้าของ หรือความเป็นมนุษย์ของข้อความ ต้องติดตามผลจากการใช้งานจริงและข้อเสนอแนะในสหภาพยุโรปต่อไป